MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ
In dit onderwerp
Beenfracturen
Naar boven

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Beenfracturen

Fracturen van de schacht van het scheenbeen (tussen de knie en de enkel) zijn over het algemeen een gevolg van een zwaar ongeluk, zoals een ongeluk met een motorvoertuig, botsingen, valpartijen tijdens het skiën en wanneer een voetganger door een auto wordt aangereden. Dit type fractuur kan zeer ernstig zijn, vooral als huid, spieren, zenuwen of bloedvaten zijn beschadigd.

Bij een gesloten scheenbeenfractuur is een gipsverband tot boven de knie nodig totdat de genezing voldoende is gevorderd. Daarna wordt dat gipsverband vervangen door een gipsverband tot onder de knie. Het gipsverband moet meestal ongeveer 3 maanden worden gedragen, maar de genezing kan veel langer duren. Veel van deze gesloten fracturen worden operatief behandeld met metalen pennen of platen. Na een operatie is er meestal geen gipsverband meer nodig en kan de revalidatie eerder beginnen. Als de huid ernstig is beschadigd en het bot zichtbaar is, wordt er een ‘externe fixateur' gebruikt. Dit is een samenstel van staven waaraan roestvrijstalen pennen worden bevestigd die via de huid door het bot heen zijn aangebracht.

Een fractuur van het dijbeen (het grote bot boven de knie) is een ernstige verwonding die meestal door een val van een hoogte of door een ongeluk met een snel motorvoertuig wordt veroorzaakt. Er zijn spalken, liefst met speciaal tractiemateriaal nodig voor het overbrengen van de patiënt naar het ziekenhuis. Bij volwassenen wordt deze fractuur behandeld met een spoedoperatie om de fractuur te zetten en te fixeren met metalen pennen of platen. Na de operatie beginnen de meeste mensen onmiddellijk op krukken te lopen.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Armfracturen

Volgende: Bekkenfracturen

Illustraties
Tabellen
Disclaimer