MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Internucleaire oftalmoplegie

Internucleaire oftalmoplegie is zwakte of verlamming van de oogbewegingen die wordt veroorzaakt door beschadiging van de zenuwvezels die de verbinding vormen tussen verzamelingen zenuwcellen (centra of nuclei) waaruit de hersenzenuwen III (nervus oculomotorius) en VI (nervus abducens) ontspringen.

Bij internucleaire oftalmoplegie zijn de zenuwvezels beschadigd die nodig zijn voor de controle van de horizontale oogbewegingen (kijken van links naar rechts). De meest voorkomende oorzaak van deze beschadiging is bij ouderen een CVA (cerebrovasculair accident, ‘beroerte') en bij jongeren multipele sclerose.

Horizontale oogbewegingen zijn verzwakt, maar verticale niet. Het oog aan de aangedane zijde kan niet naar binnen worden gedraaid bij het kijken naar de tegenovergestelde zijde, maar wel naar buiten. Er treedt nystagmus op in het andere oog wanneer dat naar buiten worden gedraaid. Dit wil zeggen dat het oog zich snel naar één kant beweegt om dan weer langzaam naar de oorspronkelijke positie terug te keren.

Bij een CVA kan ook het centrum voor horizontale bewegingen worden beschadigd met als gevolg het ‘one-and-a-half-syndroom'. Het oog aan de aangedane zijde blijft in het midden gefixeerd staan. Het andere oog kan wel naar buiten worden gedraaid, maar niet naar binnen. Net als bij internucleaire oftalmoplegie zijn de verticale bewegingen niet aangetast.

De behandeling van internucleaire oftalmoplegie is afhankelijk van de oorzaak. Of internucleaire oftalmoplegie uiteindelijk verdwijnt, hangt ook van de oorzaak af.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Hemifaciale spasmen

Volgende: Trigeminusneuralgie

Illustraties
Tabellen
Disclaimer