MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Magnesium

Het meeste magnesium in het lichaam bevindt zich in het botweefsel. Het bloed bevat maar zeer weinig magnesium. Magnesium is nodig voor de vorming van bot en gebit en voor een normale zenuw- en spierfunctie. Veel enzymen in het lichaam hebben magnesium nodig voor een goede werking. Het lichaam neemt magnesium op uit de voeding en scheidt het af in de urine en ontlasting.

Hypomagnesiëmie

Bij hypomagnesiëmie is de magnesiumspiegel te laag. De meest voorkomende oorzaken van hypomagnesiëmie zijn verminderde inname via de voeding (als gevolg van verhongering) en verminderde opname uit de darm (malabsorptie). Hypomagnesiëmie komt vaak voor bij mensen die grote hoeveelheden alcohol gebruiken en bij mensen die langdurig diarree hebben. Hypomagnesiëmie kan ook worden veroorzaakt door verhoogde uitscheiding van magnesium door de nieren. Hoge spiegels van aldosteron, antidiuretisch hormoon of schildklierhormonen kunnen hypomagnesiëmie veroorzaken doordat de magnesiumuitscheiding door de nieren wordt verhoogd. Vochtafdrijvende middelen, het antimycoticum (schimmeldodend middel) amfotericine B Handelsnaam
Fungizone
Amphocil
Ambisome
of het chemotherapeutische geneesmiddel cisplatine Handelsnaam
Platinol
Platosin
kunnen eveneens hypomagnesiëmie veroorzaken.

Symptomen van hypomagnesiëmie zijn onder meer misselijkheid, braken, slaperigheid, zwakte, persoonlijkheidsveranderingen, spierkrampen, bevingen en verminderde eetlust. De diagnose wordt gesteld door het vaststellen van een lage magnesiumspiegel.

Magnesium wordt aangevuld wanneer het tekort symptomen veroorzaakt of wanneer de magnesiumspiegel zeer laag is. Magnesium kan oraal worden ingenomen (gewoonlijk in de vorm van kleine hoeveelheden magnesiumhydroxide Handelsnaam
Magnesiumhydroxide
) of via injectie in een spier of ader worden toegediend.

Hypermagnesiëmie

Bij hypermagnesiëmie is de magnesiumspiegel te hoog. Hypermagnesiëmie ontstaat gewoonlijk bij mensen met nierinsufficiëntie die magnesiumzouten krijgen toegediend of die magnesium houdende geneesmiddelen gebruiken (zoals sommige maagzuurremmers of laxeermiddelen).

Symptomen van hypermagnesiëmie zijn onder meer zwakte, lage bloeddruk en verstoorde ademhaling. Bij ernstige hypermagnesiëmie kan het hart stoppen met kloppen (asystolie). De diagnose wordt gesteld door het vaststellen van een hoge magnesiumspiegel.

Mensen met ernstige hypermagnesiëmie krijgen intraveneus calciumgluconaat toegediend. Intraveneuze vochtafdrijvende middelen kunnen de uitscheiding van magnesium door de nieren verhogen, maar als de nieren niet goed werken, is meestal dialyse nodig.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Koper

Volgende: Natrium

Illustraties
Tabellen
Disclaimer