MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Selectief tekort aan antilichamen

Een selectief tekort aan antilichamen is gewoonlijk een verworven, maar soms een erfelijke immunodeficiëntie die leidt tot een geringe hoeveelheid van een specifieke klasse antilichamen terwijl de totale hoeveelheid antilichamen normaal is.

Er zijn verschillende klassen antilichamen (immunoglobulinen). Elke klasse draagt op een bepaalde manier bij tot de bescherming van het lichaam tegen infectie. (zie Biologie van het afweersysteem: Antilichamen)

Van elke klasse antilichamen kan de concentratie laag zijn, maar een tekort aan immunoglobuline A (IgA) komt het meest voor. Een selectief IgA-tekort blijft meestal het gehele leven bestaan. De aandoening is soms het gevolg van een chromosomale afwijking of van het gebruik van fenytoïne Handelsnaam
Diphantoine‑Z
Epanutin
, een middel tegen epilepsie.

De meeste patiënten met een selectief IgA-tekort hebben weinig of geen symptomen. Anderen ontwikkelen chronische luchtweginfecties, allergieën, chronische diarree of auto-immuunziekten. Sommige patiënten met een selectief IgA-tekort produceren antilichamen tegen IgA, indien ze IgA-houdend bloed of IgA-houdende immunoglobulinen krijgen toegediend. Deze patiënten kunnen bij een volgende bloedtransfusie of toediening van immunoglobulinen een ernstige allergische (anafylactische) reactie vertonen. (zie Allergische reacties: Anafylactische reacties)

Zij dienen altijd informatie over hun aandoening bij zich te dragen (bijvoorbeeld een SOS-armband of ‑hanger), zodat een arts voorzorgsmaatregelen kan treffen ter voorkoming van dergelijke reacties.

Het is meestal niet nodig om een selectief IgA-tekort te behandelen. In geval van recidiverende infecties worden antibiotica gegeven. De levensduur wordt meestal niet beïnvloed. Selectief IgA-tekort als gevolg van inname van fenytoïne Handelsnaam
Diphantoine‑Z
Epanutin
kan verdwijnen indien het gebruik van het geneesmiddel wordt gestaakt.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Primaire late hypogammaglobulinemie (common variable immunodeficiency: CVID)

Volgende: Syndroom van Wiskott-Aldrich

Illustraties
Tabellen
Disclaimer