MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Infecties met Enterobacteriaceae

Enterobacteriaceae is een groep gramnegatieve bacteriën die infecties van het spijsverteringsstelsel of andere organen in het lichaam kunnen veroorzaken.

De groep Enterobacteriaceae omvat onder andere de bacteriën Enterobacter, Escherichia, Klebsiella, Morganella, Proteus, Providencia, Salmonella, Serratia, Shigella en Yersinia. Hoewel Escherichia coli(E. coli) normaal in het maag-darmkanaal voorkomt, kunnen bepaalde E. coli-stammen toch waterige diarree (reizigersdiarree) veroorzaken. Bij kinderen kan door bepaalde E. coli-stammen veroorzaakte diarree tot afbraak van rode bloedcellen en nierfalen (hemolytisch-uremisch syndroom) leiden. E. coli kan ook urineweginfecties veroorzaken (vooral bij vrouwen) en bacteriëmie en meningitis bij pasgeborenen (vooral te vroeg geborenen). De diagnose bij door E. coli veroorzaakte infecties wordt gesteld op basis van aantonen van de bacteriën in bloedkweken of kweken van lichaamsvloeistoffen. De infectie wordt behandeld met antibiotica als trimethoprim-sulfamethoxazol Handelsnaam
of, bij ernstiger infecties, ceftriaxon Handelsnaam
Rocephin
.

Infecties met Klebsiella, Enterobacter en Serratia worden meestal in het ziekenhuis opgelopen, voornamelijk door patiënten met een verminderde weerstand tegen infecties. Deze bacteriën infecteren meestal de urinewegen of luchtwegen. Soms veroorzaken ze infectie van brandwonden en andere wonden. Door Klebsiella veroorzaakte longontsteking is een ongewone, maar ernstige longinfectie die het vaakst voorkomt bij alcoholisten, ouderen en mensen met diabetes mellitus. Patiënten met deze infectie hoesten meestal donkerbruin of donkerrood kleverig sputum op. De longontsteking kan leiden tot de vorming van abcessen (ophopingen van pus) in de long of in de ruimte tussen de longvliezen (pleura-empyeem). Indien tijdig behandeld, kan deze vorm van longontsteking worden genezen door intraveneus toegediende antibiotica, meestal cefalosporinen.

Proteus is normaal aanwezig in aarde, water en ontlasting. De bacterie kan ook diepe infecties veroorzaken, vooral in de urinewegen en de buikholte. Proteusinfecties kunnen met intraveneuze antibiotica als cefalosporinen, maar vaak ook oraal met bijvoorbeeld quinolonen, worden behandeld. Herhaalde urineweginfecties met Proteus kunnen een aanwijzing zijn voor de aanwezigheid van nierstenen.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Haemophilusinfecties

Volgende: Kattenkrabziekte

Illustraties
Tabellen
Disclaimer