MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Coccidioïdomycose

Coccidioïdomycose (San Joaquin Valley fever) is een infectie die wordt veroorzaakt door de schimmel Coccidioides immitis die meestal de longen aantast.(zie Pneumonie: Schimmelpneumonie)

De sporen van Coccidioides kunnen in de grond worden aangetroffen in het zuidwesten van de Verenigde Staten, Centraal-Amerika en Zuid-Amerika. Boeren en anderen die met aarde werken, lopen het grootste risico de sporen in te ademen en te worden geïnfecteerd. Bij mensen die tijdens reizen worden geïnfecteerd, is het mogelijk dat de symptomen van de ziekte pas ontstaan nadat ze het gebied hebben verlaten.

Coccidioïdomycose uit zich als een lichte longinfectie die zonder behandeling verdwijnt (acute, primaire coccidioïdomycose) of als een ernstige, progressieve infectie die zich door het gehele lichaam verspreidt en vaak dodelijk is (progressieve coccidioïdomycose). De progressieve vorm is vaak kenmerkend voor een patiënt met een verminderde afweer, meestal door aids.

Symptomen en diagnose

De meeste patiënten met acute, primaire coccidioïdomycose hebben geen symptomen. Als er symptomen ontstaan, verschijnen ze 1 tot 3 weken nadat de patiënt geïnfecteerd raakt. De symptomen zijn meestal licht en omvatten onder meer hoesten, koorts, rillingen, pijn op de borst en soms kortademigheid. Bij het hoesten kan sputum worden opgegeven, soms zelfs met bloedbijmenging. Sommige mensen ontwikkelen ‘woestijnreuma', een ontsteking van het oogoppervlak (conjunctivitis) en de gewrichten (artritis) waarbij huidknobbels (erythema nodosum) ontstaan.

De progressieve vorm van de ziekte is ongebruikelijk en kan weken, maanden of zelfs jaren na de acute, primaire infectie ontstaan. De symptomen zijn onder andere verhoging en geen eetlust, gewichts- en krachtsverlies. De longinfectie kan verergeren, wat toenemende kortademigheid veroorzaakt. De infectie kan zich ook van de longen verspreiden naar de botten, gewrichten, lever, milt en nieren. Infectie van de hersenen en de hersenvliezen (meninges) is vaak chronisch.

Coccidioïdomycose wordt vermoed als iemand symptomen ontwikkelt na in een gebied te hebben gewoond of te zijn verbleven waar de aandoening veelvuldig voorkomt. Thoraxfoto's laten meestal afwijkingen zien, maar verder onderzoek (van bloed-, sputum- of pusmonsters) kan noodzakelijk zijn om de diagnose te bevestigen.

Prognose en behandeling

Acute primaire coccidioïdomycose verdwijnt zonder behandeling en het herstel is meestal volledig. Sommige artsen geven er echter de voorkeur aan de patiënt te behandelen als coccidioïdomycose de longen aantast. Oraal in te nemen fluconazol Handelsnaam
Diflucan
Fungata
of intraveneuze amfotericine B Handelsnaam
Fungizone
Amphocil
Ambisome
wordt aan patiënten met de progressieve vorm van de ziekte gegeven. De infectie kan ook met itraconazol Handelsnaam
Trisporal
of ketoconazol Handelsnaam
Nizoral
worden behandeld. Als een patiënt hersenvliesontsteking (meningitis) ontwikkelt, wordt fluconazol Handelsnaam
Diflucan
Fungata
intraveneus toegediend. Ook kan amfotericine B Handelsnaam
Fungizone
Amphocil
Ambisome
in de ruggenmergvloeistof worden geïnjecteerd. Onbehandelde hersenvliesontsteking is altijd dodelijk. Hoewel behandeling met een geneesmiddel effectief kan zijn bij gelokaliseerde infecties, bijvoorbeeld in de huid, botten of gewrichten, komt de ziekte vaak terug nadat de behandeling is gestopt. De behandeling moet daarom jarenlang worden voortgezet, vaak levenslang.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Candidiasis

Volgende: Cryptokokkose

Illustraties
Tabellen
Disclaimer