MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Histoplasmose

Histoplasmose is een infectie die wordt veroorzaakt door de schimmel Histoplasma capsulatumdie voornamelijk in de longen voorkomt (zie Pneumonie: Schimmelpneumonie) maar zich soms door het gehele lichaam kan verspreiden. Histoplasmose komt over de hele wereld voor, maar is endemisch in het centrale en oostelijke deel van de Verenigde Staten.

De sporen van Histoplasma komen voor in aarde en soms ook in GFT-containers. Boeren en anderen die met aarde werken, hebben het grootste risico de sporen in te ademen. Ernstige ziekte kan ontstaan wanneer grote aantallen sporen worden ingeademd. Mensen met een HIV-besmetting hebben bij verblijf in risicogebieden een grotere kans histoplasmose op te lopen, vooral de gedissemineerde vorm (de vorm die zich door het gehele lichaam verspreidt).

Symptomen en diagnose

De meeste mensen met histoplasmose hebben geen symptomen. Drie vormen van histoplasmose veroorzaken echter wel symptomen: de acute, de progressieve gedissemineerde en de chronische cavitatievorm.

Bij acute histoplasmose verschijnen de symptomen gewoonlijk 3 tot 21 dagen na inademing van de schimmelsporen. De patiënt kan zich ziek voelen, koorts hebben en hoesten. De symptomen verdwijnen meestal zonder behandeling binnen 2 weken en houden zelden langer dan 6 weken aan. Deze vorm van histoplasmose verloopt zeer zelden fataal.

De progressieve gedissemineerde vorm van histoplasmose komt gewoonlijk niet bij gezonde volwassenen voor. Deze infectie treedt meestal op bij zuigelingen en bij mensen met een verminderde afweer (zoals aidspatiënten). De symptomen zijn in het begin vaag. Patiënten hebben last van moeheid, zwakte en een algeheel gevoel van ziekte (malaise). De symptomen kunnen zowel langzaam als uiterst snel verergeren. De lever, milt en lymfeklieren kunnen groter worden. De infectie veroorzaakt sporadisch zweren in de mond en darmen. In zeldzame gevallen kunnen de bijnieren worden aangetast, waardoor de ziekte van Addison ontstaat. (zie Aandoeningen van de bijnier: Ziekte van Addison)

Zonder behandeling is deze vorm van histoplasmose dodelijk bij 90% van de patiënten. Bij aidspatiënten kan zelfs met behandeling de dood snel intreden.

De chronische cavitatievorm van histoplasmose is een longinfectie die zich in enkele weken geleidelijk ontwikkelt en hoesten en toenemende ademhalingsproblemen veroorzaakt. De symptomen zijn onder meer: gewichtsverlies, verhoging en een algeheel gevoel van ziekte (malaise). De meeste patiënten herstellen zonder behandeling binnen 2 tot 6 maanden. De ademhalingsproblemen kunnen echter geleidelijk verergeren en sommige mensen kunnen bloed opgeven, soms in grote hoeveelheden. Longbeschadiging of bacteriële invasie van de longen (bacteriële superinfectie) kan uiteindelijk leiden tot de dood.

Om de diagnose te kunnen stellen, worden monsters afgenomen van sputum, beenmerg, urine of bloed. Ook kunnen monsters van de lever, de lymfeklieren of van eventuele mondzweren worden genomen. Dit materiaal wordt naar een laboratorium gestuurd voor kweek en ander onderzoek.

Prognose en behandeling

Mensen met de acute vorm van histoplasmose hoeven zelden te worden behandeld. Mensen met de progressieve gedissemineerde vorm moeten worden behandeld en reageren vaak goed op intraveneus toegediende amfotericine B Handelsnaam
Fungizone
Amphocil
Ambisome
of op itraconazol Handelsnaam
Trisporal
oraal. Bij de chronische cavitatievorm kan itraconazol Handelsnaam
Trisporal
of amfotericine B Handelsnaam
Fungizone
Amphocil
Ambisome
de schimmel vernietigen, maar de schade die is aangericht door de infectie laat littekenweefsel achter. Ademhalingsproblemen, vergelijkbaar met die bij chronische obstructieve longziekte, blijven meestal bestaan. Om longbeschadiging te beperken, dient de behandeling zo snel mogelijk te worden gestart.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Cryptokokkose

Volgende: Mucormycose

Illustraties
Tabellen
Disclaimer