MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Necrotiserende huidinfecties

Necrotiserende huidinfecties, waaronder necrotiserende flegmone en necrotiserende fasciitis, zijn ernstige vormen van flegmone die worden gekenmerkt door het afsterven van geïnfecteerd weefsel (necrose).

Soms kunnen door een bacteriële infectie de kleine bloedvaatjes van het geïnfecteerde gebied door stollend bloed verstopt raken. Het weefsel dat door deze vaatjes van bloed wordt voorzien, krijgt dan te weinig bloed en sterft af. Doordat de afweerstoffen (zoals witte bloedcellen en antilichamen) het betreffende gebied niet meer kunnen bereiken, breidt de infectie zich snel uit en is deze moeilijk onder controle te krijgen. Het komt voor dat patiënten aan de aandoening overlijden.

Sommige necrotiserende huidinfecties breiden zich uit tot diep in de huid en het bindweefsel rond de spieren (fascie). Deze aandoening wordt ‘necrotiserende fasciitis' genoemd. Andere necrotiserende huidinfecties breiden zich uit naar de bovenste huidlagen. Dit wordt ‘necrotiserende ontsteking' genoemd. Diverse bacteriën, zoals streptokokken en Clostridium, kunnen necrotiserende huidinfecties veroorzaken. Vaak wordt de infectie door een combinatie van bacteriën veroorzaakt. De streptokokkeninfectie wordt ook wel ‘flesh-eating disease' genoemd, maar verschilt in wezen niet veel van de andere vormen.

Sommige necrotiserende huidinfecties ontstaan in snij-, steek- of scheurwonden, vooral als die zijn verontreinigd met vuil. Andere infecties ontstaan in chirurgische incisies of zelfs in gezonde huid. Soms ontstaan necrotiserende infecties van de buikwand, de geslachtsdelen of dijen bij patiënten met diverticulitis, een darmperforatie of darmtumor. Deze infecties kunnen optreden wanneer bepaalde bacteriën zich vanuit de darmen naar de huid verplaatsen. De bacteriën kunnen aanvankelijk een abces veroorzaken in de buikholte en zich van daaruit rechtstreeks in de richting van de huid begeven of ze verspreiden zich via de bloedbaan naar de huid en andere organen.

Symptomen en diagnose

De symptomen zijn in het begin dezelfde als bij flegmone. (zie Bacteriële huidinfecties: Flegmone)

De huid kan er in het begin bleek uitzien, maar wordt spoedig rood of bronskleurig, voelt warm aan en zwelt soms op. Daarna wordt de huid paars, waarbij vaak grote vochtblazen ontstaan (bullae). Het vocht van deze blaren is bruin en waterig en kan onaangenaam ruiken. Gebieden met dode huid (gangreen) worden zwart. Bij sommige soorten infecties, waaronder Clostridium-infecties en gecombineerde bacteriële infecties, wordt gas gevormd. (zie Bacteriële infecties: Gasgangreen)

Dit veroorzaakt gasbelletjes onder de huid en soms in de blaren zelf, waardoor de huid knisperend aanvoelt als erop geduwd wordt. Het geïnfecteerde gebied is in het begin pijnlijk, maar wanneer de huid afsterft, geven de zenuwen steeds minder prikkels door, zodat het gebied gevoelloos wordt.

De patiënt voelt zich meestal ernstig ziek, heeft koorts en een snelle hartslag en vertoont een bewustzijnsverlaging die kan variëren van verwarring tot bewusteloosheid. De bloeddruk kan snel dalen door de toxinen die worden afgegeven door de bacteriën en de reactie van het lichaam op de infectie (septische shock (zie Bacteriëmie, sepsis en septische shock: Septische shock)).

De diagnose ‘necrotiserende huidinfectie' wordt gesteld op basis van het klinisch beeld, in het bijzonder de aanwezigheid van gasbelletjes onder huid. Een röntgenfoto kan het gas onder de huid zichtbaar maken. Door laboratoriumonderzoek van het geïnfecteerde vocht en weefselmonsters wordt achterhaald welke bacteriën de infectie veroorzaken. De behandeling moet echter al worden gestart voor er zekerheid bestaat over welke bacteriën de infectie veroorzaken.

Behandeling en prognose

Necrotiserende fasciitis wordt behandeld met intraveneuze antibiotica en chirurgische verwijdering van dood weefsel. Vaak moeten grote hoeveelheden huid, weefsel en spierweefsel worden verwijderd en soms kan amputatie van een aangetaste arm of een aangetast been noodzakelijk zijn. Patiënten met necrotiserende infecties door anaërobe bacteriën (bijvoorbeeld Clostridium perfringens(zie Bacteriële infecties:IntroductieKader)) kunnen baat hebben bij behandeling in een hogedrukkamer (hyperbarezuurstofkamer).

Ongeveer 30% van de patiënten overlijdt aan de infectie. De prognose is slechter voor oudere patiënten, patiënten die andere medische problemen hebben en patiënten bij wie de ziekte al ver is gevorderd.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Impetigo

Volgende: Staphylococcal scalded skin‑syndroom

Illustraties
Tabellen
Disclaimer