MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Staphylococcal scalded skin‑syndroom

Het staphylococcal scalded skin-syndroom (dermatitis exfoliativa neonatorum) is een reactie op een huidinfectie door Stafylokokken waarbij de huid vervelt alsof deze verbrand is.

Bepaalde soorten Stafylokokken scheiden giftige stoffen af waardoor de bovenste laag van de opperhuid (epidermis) loslaat van de andere huidlagen. Doordat de giftige stoffen zich door het hele lichaam verspreiden, kan een stafylokokkeninfectie van een klein huidgebied ertoe leiden dat er over het hele lichaam huid loslaat. Het staphylococcal scalded skin-syndroom komt bijna uitsluitend voor bij zuigelingen, jonge kinderen en mensen met een verzwakt immuunsysteem. Net als andere stafylokokkeninfecties is het staphylococcal scalded skin-syndroom besmettelijk.

Symptomen

Het syndroom begint met een opzichzelfstaande infectie waarbij op impetigo lijkende korsten ontstaan. Bij pasgeborenen kan de infectie zich voordoen in de luierstreek of rond het navelstompje. Bij volwassenen kan de infectie overal beginnen. Binnen een dag na het begin van de infectie verschijnen er vuurrode gebieden rond de met korsten bedekte huid. Deze gebieden kunnen pijnlijk zijn. Vervolgens breidt de roodheid zich uit over grote delen van de huid die verder van de oorspronkelijke infectie verwijderd zijn en ontstaan er blaren die gemakkelijk stukgaan.

De bovenste huidlaag laat daarna in grote vellen los, zelfs bij lichte aanraking of druk. Binnen een tot twee dagen kan het gehele huidoppervlak worden aangetast, waarbij de patiënt erg ziek wordt en hoge koorts krijgt. Doordat de beschermende huidbarrière is weggevallen, kunnen andere bacteriën gemakkelijk het lichaam binnendringen, waardoor zogeheten ‘superinfecties' ontstaan. Bovendien kan er een gevaarlijke hoeveelheid vocht verloren gaan door afscheiding en verdamping, met uitdroging tot gevolg.

Diagnose en behandeling

De diagnose wordt gesteld op basis van de uiterlijke kenmerken nadat een stafylokokkeninfectie is geconstateerd. Als er geen tekenen van een stafylokokkeninfectie worden waargenomen, verricht de arts vaak een biopsie, waarbij een klein stukje huid wordt verwijderd. Dit wordt onder de microscoop bekeken en naar het laboratorium gestuurd voor een kweekje om de aanwezigheid van bacteriën vast te stellen. (zie Diagnose en behandeling van huidaandoeningen: Diagnose)

Er wordt snel begonnen met een behandeling met intraveneuze penicillineantibiotica, zoals flucloxacilline of amoxicilline-clavulaanzuur Handelsnaam
. De behandeling duurt minstens tien dagen. Bij tijdig ingezette behandeling duurt het herstel vijf tot zeven dagen.

De huid moet worden beschermd om verdere loslating te voorkomen en worden behandeld als bij verbranding.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Necrotiserende huidinfecties

Illustraties
Tabellen
Disclaimer