MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Otitis externa

Otitis externa is een infectie van de gehoorgang.

De hele gehoorgang kan daarbij geïnfecteerd zijn, zoals bij otitis externa diffusa, of slechts een klein gedeelte, zoals bij een steenpuist (furunkel) of pukkel.

Oorzaken

Otitis externa diffusa kan worden veroorzaakt door allerlei bacteriën of, in zeldzame gevallen, door schimmels. Bepaalde mensen, zoals personen met allergieën, psoriasis, eczeem of ontsteking van de hoofdhuid zijn bijzonder gevoelig voor otitis externa. Verwonding van de gehoorgang tijdens reiniging hiervan of water, irriterende middelen als haarlak of haarverf in de gehoorgang, veroorzaken vaak otitis externa. Otitis externa komt vooral vaak voor als er veel buiten wordt gezwommen in meren en plassen, en wordt dan soms ‘zwemmersoor' genoemd. Oordopjes en hoortoestellen maken iemand vatbaarder voor otitis externa, vooral als deze niet goed worden schoongemaakt.

Symptomen en diagnose

De symptomen van otitis externa diffusa zijn jeuk en pijn. Soms vloeit er een onaangenaam ruikende witte of gele afscheiding uit het oor. De gehoorgang kan daarbij licht opgezet zijn, maar ook zo ernstig gezwollen zijn dat de gehoorgang volledig dicht zit. Er treedt gehoorverlies op als de gehoorgang opzet of vol zit met pus en debris. De gehoorgang is gewoonlijk gevoelig en doet pijn als er aan de oorschelp wordt getrokken of als er op de huidplooi voor de gehoorgang wordt gedrukt. Een arts die door een otoscoop (een instrument om de gehoorgang en het trommelvlies te inspecteren) in het oor kijkt, ziet dat de huid van de gehoorgang rood, gezwollen en mogelijk bedekt is met pus en afvalmateriaal.

Steenpuisten veroorzaken hevige pijn. Wanneer ze openbarsten, kan er een kleine hoeveelheid bloed en pus uit het oor lekken.

Preventie en behandeling

Een zwemmersoor kan worden voorkomen door voor en na het zwemmen het oor in te druppelen met een oplossing van één deel ontsmettingsalcohol en één deel azijn. Zwemmen in verontreinigd water, het gebruik van haarlak en lange tijd doorbrengen in een warm, vochtig klimaat dienen vermeden te worden.

Door de gehoorgang met wattenstokjes te reinigen, wordt het normale zelfreinigende mechanisme verstoord en kan er afvalmateriaal naar het trommelvlies worden geduwd, waar het zich ophoopt. Hierdoor kunnen ook kleine beschadigingen ontstaan die iemand vatbaarder maken voor otitis externa.

Ongeacht de oorzaak behandelt een arts otitis externa diffusa door eerst het geïnfecteerde afvalmateriaal uit de gehoorgang te verwijderen met behulp van een zuigapparaat of met droge tampons. Nadat de gehoorgang is schoongemaakt, wordt het gehoor vaak weer normaal. Gewoonlijk krijgt iemand zogenaamde ‘zure' oordruppels of oordruppels met een antibioticum en cortison (tegen de zwelling en de pijn) om tweemaal per dag gedurende maximaal een week te gebruiken. Als de gehoorgang erg is gezwollen, brengt een arts een kleine tampon in om de druppels dieper te laten doordringen.

Gedurende de eerste 24 tot 48 uur, totdat de ontsteking begint af te nemen, kunnen pijnstillers als paracetamol of codeïne de pijn verminderen. Een infectie die zich buiten de gehoorgang heeft uitgebreid (cellulitis) (zie Bacteriële huidinfecties: Introductie), kan met een oraal antibioticum worden behandeld.

De behandeling van steenpuisten is afhankelijk van hoe ver de infectie is gevorderd. Als de infectie in een vroeg stadium verkeert, kan de pijn worden verlicht door kort een warm kompres aan te brengen en een pijnstiller te geven. De warmte van het kompres kan ook de genezing bespoedigen. Rijpe steenpuisten worden ingesneden om het pus te laten afvloeien. Er wordt vervolgens een antibioticum oraal ingenomen of rechtstreeks op de puist aangebracht.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Introductie

Volgende: Perichondritis

Illustraties
Tabellen
Disclaimer