MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Tonsillaire cellulitis (flegmone) en peritonsillair abces

Tonsillaire cellulitis of flegmone is een bacteriële infectie van het weefsel rond de keelamandelen. Een peritonsillair abces is een ophoping van pus in het gebied rond de amandelen.

Soms kunnen de bacteriën die de keelamandelen infecteren (meestal streptokokken), zich dieper in het omliggende weefsel verspreiden. Deze aandoening wordt ‘flegmone' of ‘cellulitis' genoemd. Als de bacteriën ongehinderd kunnen doorgroeien, kan er een ophoping van pus (abces) ontstaan. Abcessen kunnen rondom de amandelen ontstaan (peritonsillair) of naast de keel (parafaryngeaal). Abcessen komen wel voor bij kinderen, maar worden vaker bij jongvolwassenen gezien.

Symptomen

Bij tonsillaire flegmone of een abces doet slikken hevig pijn. De patiënt voelt zich ziek, heeft koorts en probeert misschien de pijn te verminderen door het hoofd naar de kant van het abces te buigen. Pijnlijke krampen van de kauwspieren (trismus) bemoeilijken het openen van de mond. Cellulitis veroorzaakt roodheid en zwelling boven de keelamandel en op het zachte gehemelte. Een abces drukt de amandel naar voren en de huig (het kleine zachte uitsteeksel achter in de keel) is gezwollen en kan worden weggedrukt naar de kant tegenover het abces.

Diagnose en behandeling

Een arts stelt de diagnose door de keel te bekijken. Gewoonlijk worden er geen verdere onderzoeken uitgevoerd, maar als er twijfel bestaat of er al dan niet een abces aanwezig is, kan een CT-scan worden gemaakt om dit op te sporen. De arts kan, als hij een abces vermoedt, met een injectienaald in het gebied proberen wat pus op te zuigen.

Antibiotica, zoals penicilline of clindamycine Handelsnaam
Dalacin
, worden intraveneus toegediend. Als er geen abces is, neemt de infectie bij gebruik van antibiotica meestal binnen 24 tot 48 uur af. Als er wel een abces is, moet de arts in het abces een naald inbrengen of het insnijden om de pus te laten afvloeien. Het gebied wordt eerst verdoofd met een verdovingsspray of -injectie. De behandeling wordt voortgezet met orale antibiotica.

Een peritonsillair abces komt nogal eens terug. Dit kan worden voorkomen door tonsillectomie uit te voeren waarbij de keelamandelen worden verwijderd. (zie Aandoeningen van keel, neus en oren: Introductie)

Deze ingreep wordt meestal vier tot zes weken na genezing van de infectie uitgevoerd, of eerder als de infectie niet of onvoldoende reageert op antibiotica.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Stembandverlamming

Illustraties
Tabellen
Disclaimer