MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ
In dit onderwerp
Epiglottitis
Naar boven

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Epiglottitis

Epiglottitis is een bacteriële infectie van het strotklepje (de epiglottis).

Het strotklepje is een stug kraakbeenplaatje dat de ingang naar het strottenhoofd (de larynx) en de luchtpijp afsluit tijdens het slikken. Soms raakt het strotklepje geïnfecteerd met een bacterie, meestal door een infectie met Haemophilus influenzae. De infectie komt het meest voor bij kinderen, maar sinds de opname van de vaccinatie tegen de bacterie Haemophilus in het Rijksvaccinatieprogramma komt dit organisme minder vaak voor. De zwelling die deze infectie veroorzaakt, kan de luchtweg blokkeren, ademhalingsproblemen veroorzaken en de dood tot gevolg hebben. Doordat kinderen een nauwere luchtweg hebben dan volwassenen, is epiglottitis bij hen gevaarlijker. (zie Bacteriële infecties: Epiglottitis)

De symptomen zijn hevige keelpijn, koorts en een hese stem. Doordat de infectie zich in het strotklepje bevindt, ziet de achterwand van de keel er veelal niet geïnfecteerd uit. Doordat door zwelling van het strotklepje de luchtweg steeds nauwer wordt, maakt de patiënt een piepend, gierend geluid bij het inademen (stridor) en verloopt de ademhaling steeds moeizamer. De aandoening verergert snel.

Een arts denkt aan epiglottitis op grond van de symptomen van de patiënt. Als de patiënt geen ademhalingsmoeilijkheden heeft, kan de arts met een spiegeltje achter in de keel kijken of een röntgenfoto laten maken, waarop vaak de zwelling van het strotklepje zichtbaar is. Soms kijkt de arts achter in de keel met een dun, buigzaam kijkinstrument dat door de neus wordt ingebracht.

Een patiënt die geen ademhalingsmoeilijkheden heeft, krijgt antibiotica en wordt op een afdeling voor intensieve zorg nauwlettend in de gaten gehouden. Bij een patiënt die wel ademhalingsmoeilijkheden heeft, wordt een kunststof ademhalingsbuisje via de mond of neus in de luchtpijp ingebracht (endotracheale intubatie) om te voorkomen dat de zwelling de luchtweg afsluit. Soms is de luchtweg zo gezwollen dat er langs deze weg geen buisje kan worden ingebracht. In dat geval moet er een opening aan de voorkant van de hals worden gemaakt om het buisje rechtstreeks in de luchtpijp te brengen (tracheotomie of cricothyreotomie).

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Contactzweertjes van de stembanden

Volgende: Laryngitis

Illustraties
Tabellen
Disclaimer