MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Mola hydatidosa

Een mola hydatidosa is een gezwel van een abnormale bevruchte eicel of overmatige groei van placentaweefsel.

In de meeste gevallen ontstaat een mola hydatidosa uit een abnormale bevruchte eicel. De abnormale eicel ontwikkelt zich dan tot een mola hydatidosa in plaats van een foetus (molazwangerschap). Een mola hydatidosa kan echter ook ontstaan uit cellen die na een miskraam of een voldragen zwangerschap in de baarmoeder zijn achtergebleven. In zeldzame gevallen ontstaat een mola hydatidosa terwijl de foetus normaal is.

In ongeveer 80% van de gevallen is een mola hydatidosa niet kwaadaardig en verdwijnt spontaan. In 15 tot 20% van de gevallen vindt invasie van het omringende weefsel plaats en blijft de mola vaak bestaan. Een invasieve mola wordt in 2 tot 3% van de gevallen kwaadaardig en verspreidt zich dan door het gehele lichaam. Een dergelijke mola wordt ‘chorioncarcinoom' genoemd. Chorioncarcinomen kunnen zich via de lymfevaten of de bloedbaan snel verspreiden.

Het risico van een mola hydatidosa is het grootst bij vrouwen die zwanger werden toen ze nog geen 17 jaar of juist achter in de 30 of ouder waren. Bij ongeveer 1 op de 2000 zwangerschappen is er sprake van een mola hydatidosa, maar bij Aziatische vrouwen bijna tien keer zo vaak. De oorzaken daarvan zijn onbekend.

Symptomen en diagnose

Een vrouw met een mola hydatidosa voelt zich zwanger. Omdat een mola hydatidosa echter veel sneller groeit dan een foetus, wordt de buik veel sneller dik dan bij een normale zwangerschap. Ernstige misselijkheid en braken komen veel voor en er kunnen vaginale bloedingen optreden. Bij deze symptomen moet onmiddellijk een arts worden geraadpleegd. Een mola hydatidosa kan ernstige complicaties veroorzaken, zoals infecties, bloedingen en preëclampsie (zwangerschapsvergiftiging) of eclampsie. (zie Risicozwangerschappen: Introductie)

Vaak kan al kort na de bevruchting worden vastgesteld dat er sprake is van een mola hydatidosa. Er worden geen bewegingen en harttonen van de foetus waargenomen. Wanneer delen van de mola afsterven, kunnen kleine, op een druiventros lijkende stukjes weefsel via de vagina worden uitgescheiden. Na microscopisch onderzoek van dit weefsel kan een patholoog de diagnose bevestigen.

Er kan echografie worden uitgevoerd om vast te stellen dat het gezwel een mola hydatidosa is en geen foetus of vruchtzak (die de foetus en het vruchtwater bevat). Er kan bloedonderzoek worden uitgevoerd om de concentratie van humaan choriongonadotrofine (HCG, een hormoon dat vroeg in de zwangerschap wordt geproduceerd) te bepalen. Bij een mola hydatidosa is deze concentratie meestal zeer hoog omdat de mola veel van dit hormoon produceert.

Behandeling

Het genezingspercentage van een mola hydatidosa is vrijwel 100% als de mola zich niet heeft verspreid en 60 tot 80% als dit wel het geval is. De meeste vrouwen kunnen later nog kinderen krijgen en hebben geen verhoogd risico van complicaties, een miskraam of een kind met een aangeboren afwijking. Ongeveer 1% van de vrouwen die een mola hydatidosa hebben gehad, krijgt opnieuw een mola. Bij een volgende zwangerschap van een vrouw die een mola hydatidosa heeft gehad, wordt daarom echografie uitgevoerd.

Een mola hydatidosa wordt meestal door zuigcurettage verwijderd. (zie Symptomen en diagnose van gynaecologische aandoeningen: Curettage)

Verwijdering van de baarmoeder (hysterectomie) is slechts zelden noodzakelijk.

Na aantonen van de mola hydatidosa wordt een thoraxfoto gemaakt om te controleren of de mola niet kwaadaardig is geworden (d.w.z. een chorioncarcinoom) en naar de longen is uitgezaaid. Na de operatie wordt de concentratie van humaan choriongonadotrofine in het bloed opnieuw bepaald om vast te stellen of de mola hydatidosa volledig is verwijderd. Wanneer dat het geval is, daalt de concentratie meestal binnen 8 weken naar normale waarden en blijft dan verder normaal. Vrouwen bij wie een mola is verwijderd, wordt geadviseerd 6 maanden niet zwanger te worden.

Een mola hydatidosa hoeft niet te worden behandeld met chemotherapie, maar een chorioncarcinoom wel. Meestal hoeft slechts één geneesmiddel te worden gebruikt ( methotrexaat Handelsnaam
Emthexate
Ledertrexate
of dactinomycine Handelsnaam
Cosmegen
Lyovac Cosmegen
). Soms worden beide middelen voorgeschreven of is een andere combinatie van chemotherapie nodig.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Eileiderkanker

Volgende: Vaginakanker

Illustraties
Tabellen
Disclaimer