MERCK MANUAL MEDISCH HANDBOEK
Tips voor betere resultaten
ABCDEFGHI
JKLMNOPQR
STUVWXYZ

Sectie

Hoofdstuk

Onderwerp

Dyslexie

Dyslexie is een specifieke leesstoornis waarbij het onderscheiden van losse woorden in woordgroepen en woorddelen (fonemen) problemen geeft.

Dyslexie is een bepaald type leerstoornis die bij 3 tot 5% van de kinderen voorkomt. De stoornis wordt vaker bij jongens dan bij meisjes vastgesteld. Het is echter mogelijk dat het bij meisjes vaker niet wordt herkend. Dyslexie is vaak familiegebonden.

Er is sprake van dyslexie wanneer de hersenen moeite hebben klanken met symbolen (letters) te verbinden. Dit wordt veroorzaakt door nog niet goed begrepen problemen met bepaalde verbindingen in de hersenen. De problemen bestaan vanaf de geboorte en kunnen mogelijk de oorzaak zijn van spel- en schrijffouten en verminderde nauwkeurigheid en tempo bij hardop lezen. Mensen met dyslexie hebben geen problemen met het begrip van gesproken taal.

Symptomen en diagnose

Peuters met dyslexie kunnen vaak leren praten, hebben problemen met articuleren en kunnen moeilijk letters, getallen en kleuren onthouden. Dyslectische kinderen hebben vaak problemen met het combineren van klanken, woorden laten rijmen, de positie van een klank in een woord bepalen, woorden opdelen in klanken en het aantal klanken in een woord bepalen. Langzaam of aarzelend woorden kiezen, woorden vervangen en letters en afbeeldingen moeilijk kunnen benoemen zijn de eerste aanwijzingen voor dyslexie. Ook problemen met het kortetermijngeheugen voor klanken en met het in de juiste volgorde plaatsen van klanken komen vaak voor.

Veel dyslectische kinderen verwarren woorden en letters die op elkaar lijken. Het komt vaak voor dat tijdens het schrijven de volgorde van letters wordt omgedraaid, bijvoorbeeld maan in plaats van naam en doek in plaats van boek. Ook worden letters vaak met elkaar verward, bijvoorbeeld v in plaats van w, u in plaats van eu of ui, z in plaats van s. Veel kinderen zonder dyslexie zullen echter tot groep 3 nog letters omdraaien.

Kinderen die halverwege of aan het einde van groep 3 geen vooruitgang hebben geboekt in het aanleren van woorden, moeten op dyslexie worden onderzocht.

Behandeling

De beste behandeling om woorden te leren herkennen is de directe leermethode die uit een multisensorische aanpak bestaat. Bij dit type behandeling worden klanken geleerd door middel van verschillende klankkaarten, vaak eerst los van elkaar en later indien mogelijk deel uitmakend van een leesprogramma.

De indirecte leermethode voor woordherkenning is ook effectief. Deze methode bestaat meestal uit het oefenen van de uitspraak van woorden of leesbegrip. Kinderen wordt geleerd klanken te verwerken en tot woorden te combineren, door woorden op te splitsen in segmenten en de positie van klanken in een woord te bepalen.

De op samenstellende delen gerichte leermethode voor woordherkenning is ook effectief. Deze methode bestaat uit oefeningen om klanken te combineren tot woorden, woorden in stukken op te delen en de positie van klanken in woorden te bepalen.

Andere indirecte behandelingen dan die voor woordherkenning kunnen worden toegepast, maar het gebruik hiervan wordt afgeraden. Indirecte behandelingen kunnen bijvoorbeeld bestaan uit het gebruik van gekleurde brillenglazen waardoor woorden en letters beter zijn te onderscheiden of oefeningen in oogbewegingen of visuele perceptie. Ook zijn wel geneesmiddelen geprobeerd, zoals piracetam Handelsnaam
Nootropil
. Van de meeste indirecte behandelingen is het gunstige effect niet aangetoond. Mogelijk wordt er meer van verwacht dan realistisch is en wordt het speciale onderwijs dat het kind nodig heeft, hierdoor uitgesteld.

Laatste volledige inspectie/herziening februari 2003

Naar boven

Vorige: Driftbuien

Volgende: Eetproblemen

Illustraties
Tabellen
Disclaimer